پاییز را گریستیم تا زمستان شد وحال بایست زمستان را بگرییم تا بهار بیایدولابد وناچار پس از آن باید بهار رابگرییم تا تابستان آید وگرمی وداغی
این چرخه چیست جز زندگی
باور کنید زندکی نه گاز زدن سیب است نه برگشتن کودکی از مدرسه ونه آویختن مردی است خود را از دار ونه .....
زندگی را بیهوده پیچیده نکنیم
زندگی فقط وفقط لحظه ی بین تولد تا مرگ است ونه چیز دیگر
ما در این فرصت کوتاه (بی انصاف سی و پنجاه وهفتاد سال کوتاه است؟) باید به این بیندیشیم که چطور می توان از زندگی لذت برد و لذت برد ولذت برد
یا لا اقل کاری بایست کرد که زندگی از ما لذت ببرد نه اینکه زندگی هم چون مارا کسل وبیروح دید روزمره وتکراری شودوروزی صد نه هزار بار آرزوی جدا شدن از زندگی را بکنیم
زندگی عرصه ی بایدبودن ها نیست زندگی تنها می تواند عرصه ی بودن ها باشد .بایدی در کار نیست.
زندگی شعر عاشقانه ای نیست که کسی در گوش شما زمزمه کند بلکه فحشی است که آن راباید باآن شعر عاشقانه جمع ببندید. آنگاه است که شما زندگی را فهمیده اید
دیدید من هم می توانم زندگی را پیچیده کنم
قرار بود این یک نثر ادبی باشد اما خب ببخشید گاهی از دست آدم در می رود
***
و
تو
گلی بودی
شرمگین از حضور باد
سرخ و آزرمین
ومن
هیچ نیودم
جز زوزه ای ممتد از دهان باد
دوستت دارم