4

وانمود کردن واقعیت

با نمودی عبث ؛

امّید،

پیشاپیش آرزو

می تازد

و دروغهایش

چون ققنوسی

از دل خاکسترش

می زایند.

4

می گویی دلی داری

و این را می گویی

چون تپش هایش را می شنوی

امّا این دل نیست

ماشینی است جنبان

که سر و صدا تولید می کند.

5

امروز

زمین و آسمان

به من لبخند می زنند

امروز

آفتاب

به سویدای دلم

نفوذ می کند

امروز

او را دیده ام

او را نگریسته ام

و او نیز مرا نگریسته

امروز

به خدا باور دارم

6

آهها

بادند و به باد می روند

اشکها

آبند و به دریا می پیوندند

به من بگو ای زن!

وقتی که عشق

فراموش می شود،

تو می دانی آیا

به کجا می رود؟